Zerbitzu horiek berariaz arautzen dituen Estatuko lehen araua da, eta aurrerapen garrantzitsua ekartzen du kontsumitzaileek enpresa handien aurrean dituzten eskubideen defentsan.
Legeak eskubide eta betebehar berriak ezartzen ditu arreta gardenagoa, eskuragarriagoa eta kalitatezkoa bermatzeko. Neurri nagusien artean, baimenik gabeko merkataritza-deien amaiera nabarmentzen da. Dei horiek aurrezenbaki espezifiko batekin identifikatu beharko dira, eta horien bitartez itxitako kontratuak deusezak izango dira aldez aurreko baimenik ez badago. Horrez gain, azken prezio osoa edozein erosketa egiten hasten denetik erakusteko betebeharra ere ezarri da, ezkutuko kudeaketa-gastuak saihesten dituena.
Arauak arreta pertsonalizatua ere indartzen du; tarifikazio gehigarriko zenbakiak debekatzen ditu, dei gehienei hiru minutu baino gutxiagoan erantzutera behartzen du eta kontsumitzaileek giza operadore batekin hitz egin ahal izatea bermatzen du. Gainera, erreklamazioei erantzuteko epeak murrizten ditu eta pertsona kalteberen arreta indartzen du.
Eremu digitalean, legeak mugatu egiten ditu aipamen faltsuak, gardentasuna eskatzen du publizitate-algoritmoetan eta prezio pertsonalizatuetan, eta amaiera ematen die kontratuen berritze automatikoei, aldez aurreko informazio nahikoa ematen ez bada. Era berean, hizkuntza-eskubideak babesten ditu, eta kasuan kasuko autonomia-erkidegoetako hizkuntza koofizialetako arreta bermatzen du.
Lege honekin, urrats erabakigarria eman da kontsumo-eredu bidezkoago, orekatuago eta herritarren eskubideak errespetatuko dituen eredu baterantz.